Ο καιρός ήταν πολύς χωρίς το Off The Record, σίγουρα μας λείψατε και ελπίζουμε να σας λείψαμε και εμείς ως στήλη. Κάνατε και κάναμε διακοπές, έστω σύντομες, αποσυνδέσαμε λίγο τα…
Τo Συνέδριο Φοιτητών Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, γνωστό ως ΣΦΗΜΜΥ, θα πραγματοποιηθεί για 11η χρονιά στη Θεσσαλονίκη στις 19-21 Απριλίου, στις εγκαταστάσεις του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, υπό την αιγίδα της Πρυτανείας του ΑΠΘ, της Κοσμητείας της Πολυτεχνικής σχολής και του Τμήματος ΗΜΜΥ.
Πλάθοντας μια εικαστική αφήγηση
Ανάβαση στο μεγαλύτερο βουνό της Εύβοιας, στο όρος Δίρφυς, μέσα από πραγματικά μαγικές διαδρομές και μονοπάτια που κόβουν την ανάσα σε κάθε βήμα καθώς η θέα συγκλονίζει σε όλη την ανάβαση δίνοντάς μας την ευκαιρία να θαυμάζουμε ταυτόχρονα το Αιγαίο πέλαγος αλλά και τον νότιο και βόρειο Ευβοϊκό. Πρόκειται για το μεγαλύτερο βουνό της Εύβοιας, βρίσκεται ακριβώς στη μέση του νησιού και η κορυφή του είναι στα 1843μ από την επιφάνεια της θάλασσας. Ένα βουνό, που αν δεν ήταν στη θέση που είναι, το κλίμα της Χαλκίδας αλλά και της Αθήνας, θα ήταν πολύ διαφορετικό, αφού ουσιαστικά μπλοκάρει τα καιρικά φαινόμενα – συνήθως τα ψυχρά στρώματα αέρα που έρχονται από τον βορρά.
Προπαραμονή Χριστουγέννων. Ένα ζευγάρι μικρά ποδαράκια τρέχουν άρρυθμα ξοπίσω από μια αλαφιασμένη φιγούρα με ένα μακρύ πράσινο κασκόλ που σε κάθε βήμα τινάζεται νευρικά από πόδι σε πόδι. Η φιγούρα κοντοστέκεται, κοιτάει ψηλά, από το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο, μισοκλείνοντας πότε πότε τα μάτια. Μυωπικό κουσούρι. “Πώς μου το είπαν μωρέ; Το κεντρί; Όχι, κάπως αλλιώς. Θυμήσου και εσύ! Κοίτα που κόλλησα τώρα. Α, για έλα από εδώ, κάτι φώτα βλέπω. Επιτέλους! “Το μελίσσι”. Κοντά έπεσα”.
Πρόταση για στέγη του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ στο παλιό εργοστάσιο Γεωργιάδη. Το Φεστιβάλ πρέπει να φέρει δημιουργούς και κοινό πιο κοντά και να τους πάει πιο μακριά.
Το Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας συμπληρώνει 40 χρόνια καλλιτεχνικής παρουσίας και αφιερώνει το επετειακό του ημερολόγιο στο τμήμα γλυπτικής. Μέσα από 12 εικόνες οι δάσκαλοι του τμήματος Ρένα Γρίβα και Γιώργος Καραχάλιος καταθέτουν ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της δουλειάς που γίνεται μέσα από την τετραετή φοίτηση και όπως αυτή παρουσιάστηκε στην μεγάλη έκθεση που έγινε τον Οκτώβρη στο Κόκκινο Σπίτι. Διαφορετικά υλικά, μεγέθη και σημεία αναφοράς, μέσα από το πρίσμα της προσωπικής παρατήρησης συνθέτουν ένα μωσαϊκό ολοκληρωμένων εικαστικών έργων, μαθητών που μερικοί από αυτούς ήρθαν σε επαφή με τη Τέχνη λίγες εβδομάδες ή κάποιους μήνες πριν δημιουργηθούν τα έργα που βλέπουμε στις σελίδες του. Το Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας συνεχίζει εδώ και 40 χρόνια, αθόρυβα, να παράγει πολιτισμό στην πόλη.
Η πρώτη συγγραφική απόπειρα του Θωμά Μυλωνά κυκλοφόρησε μέσα στον Οκτώβριο από τις Παράξενες Μέρες. Πρόκειται για μία συλλογή μικρών ιστοριών όπου οι ήρωές του παίρνουν συνέντευξη από τον Άγιο Πέτρο, την λένε στον Πραξιτέλη, σχολιάζουν το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλάζουν την ιστορία και συνομιλούν με τον Σκαρίμπα. Διηγήματα, σενάρια, μονόλογοι συνεντεύξεις και ένα ντοκιμαντέρ για τον έρωτα στα δημόσια μέσα μεταφοράς, συνοδεύονται από τα σχέδια της Σοφίας Μυλωνά και μία ζωγραφιά του Αζί. Ο ρομαντικός, θωμαϊκός σουρεαλισμός εναλλάσσεται με τον υπαρκτό ρεαλισμό με τόση μαστοριά που σε ένα διήγημά του κάλεσε τον Εγγονόπουλο και αυτός σήκωσε τα χέρια ψηλά. Οι ήρωές του είναι μαριονέτες στα -όλο για παιχνίδι διάθεση- χέρια του, μόνο που εύκολα μπορεί κανείς να αναγνωρίσει σε ποιόν ανήκουν τα δάχτυλα από κάτω. Σκαρφίζεται ονόματα περίπλοκα, φουλ σημειολογικά για τους ήρωες (Χριστόδημος, Χριστόφορος, Νικηφόρος) και δίπλα τους παίζουν Μαρίες αλλά τι Μαρίες: κορίτσια 40άρικα, αντικείμενα του πόθου που ψάχνουν τα χαρτάκια τους μέσα στη τσάντα, με σιωπές σαν θρόισμα αγριοδαμασκηνιάς, έτοιμες πάντα να προσφέρουν μία απάντηση ή έναν ώμο.
444 σελίδες προσπαθούν να αγγίξουν μόνο, χωρίς να πληγώσουν ανεπανόρθωτα τον συναισθηματικό κόσμο της κλειστής κοινωνίας όπου ζουν και κινούνται οι ήρωες της Κατερίνας Γιαμά στο τελευταίο της βιβλίο «Μαύρη Ταρταρούγα».
Ο Δημήτρης Καμπούρης είναι ο Γιος της Αρετής και «είναι εδώ»! 11 χρόνια μετά τους Pop Eye που είχε σχηματίσει με τα αδέλφια Γιάννη και Μάρκο Καλατή, ο Δημήτρης αφήνει τον αγγλόφωνο στίχο και τον indie-pop ήχο και δημιουργεί ένα electro-pop project “βαφτίζοντάς” το “o Γιος της Αρετής”.
