Αίγλη Πέττα
- Συντάκτης Αντώνης Παναγιωτόπουλος-Πιπεριάν

Σπούδασα Καλές Τέχνες στην Β.Αγγλία. Mετά έκανα Μasters στο Λονδίνο πάνω στο σχέδιο σε διαδικασίες στο Design, με υποτροφία στην Seoul μελετώντας to Orient painting. Κατόπιν έκανα μεταπτυχιακό στο Manchester, στην επιμέλεια εκθέσεων σε μουσεία & γκαλερί. Δούλεψα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Λονδίνο και παράλληλα συμμετείχα σε ομαδικές εκθέσεις. Έκανα εθελοντισμό στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας (2004) και την πρακτική μου στο Εθνικό Μουσείο του Liverpool. Τώρα εργάζομαι σε μια εταιρεία Δημοσίων Σχέσεων και διατηρώ το δικό μου studio.
Γεννήθηκα στη Χαλκίδα όπου πέρασα τα παιδικά και μαθητικά μου χρόνια. Έκτοτε έζησα για πολύ καιρό στην Αγγλία, ταξίδεψα στην Κορέα όπου, έζησα λόγω μιας υποτροφίας μου. Ζώντας εκεί εντυπωσιάστηκα με την καλλιγραφία και την Ασιατική τέχνη, μια τόσο διαφορετική τέχνη που με επηρέασε να την αγγίξω με έναν διαφορετικό τρόπο. Για μένα να ταξιδεύω είναι πρόκληση, είναι γνωριμία με τον εαυτό μου, όσο διασχίζεις τον κόσμο με αυτήν τη πολιτισμικότητα, το ταξίδι γίνεται διαχρονική αξία για τον καλλιτέχνη, όχι μόνο πηγή έμπνευσης που εμπλουτίζει τη ζωή και το έργο του αλλά που την κάνει συναρπαστική και ικανή να δει τα όριά του. Ζωγραφίζω από 8 χρονών όπου βίωσα τη δημιουργικότητα από τα χρόνια που ήμουν στο Εργαστήρι Τέχνης στη Χαλκίδα, ενώ αργότερα είχα την τύχη κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στην Αγγλία να έχω καθηγητές μου τον Peter Wolland και τη Leo Duff. Διδάχτηκα ότι το έργο είναι μια μηχανή που ξετυλίγει δυνητικές αφηγήσεις και κατορθώνει να ενισχύσει τον θεατή με πάθος για τις ιδέες πίσω από αυτό. Ο κόσμος της δημιουργίας έχει κινητήριες δυνάμεις το ταλέντο, την εμμονή, το πάθος και τη γνώση. Το να σχεδιάζεις είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι δημιουργικής διαδικασίας της σύλληψης μιας ιδέας, και της μετουσίωσης της σε έργο τέχνης.
Σαν εικαστικός βιώνω πληθώρα συναισθημάτων και εσωτερικής επικοινωνίας με την δουλειά μου τη στιγμή που θα διακρίνω τις μορφές, τα σχήματα και τις σκιές που δημιουργούνται στην επιφάνεια του κανβά, εκεί νιώθω πληρότητα. Αυτό που με γοητεύει περισσότερο είναι η ζωγραφική αλλά και η χαρακτική, με συγκινεί η ιδέα να δημιουργείς κάτι που αγγίζει όχι μόνο τον κόσμο της τέχνης αλλά και το ευρύτερο κοινό σε μια πόλη, όπως η Αθήνα σήμερα, μια πόλη γεμάτη μουσεία, γκαλερί, cafe, σε μια πόλη που διψάει για κάτι διαφορετικό αλλά και προσβάσιμο. Ένας από τους στόχους μου τα επόμενα χρόνια είναι να ολοκληρώσω μια ενότητα έργων που να βασίζεται σε ένα όνειρό μου και να συνδυάζω αυτοβιογραφικά και φανταστικά στοιχεία με φόντο τη Χαλκίδα των παιδικών μου χρόνων.
Θαυμάζω τη δουλειά σύγχρονων μεγάλων καλλιτεχνών όπως είναι η Χρύσα, Λουκάς, Σαμαράς, Ακριθάκης, Τσόκλης, Τέτσης, Κεσσανλής, αλλά και ξένων όπως του David Hockney, Gerald Richter, Silvio Monti, Ian McKeever, Keith Tyson και Louise Bourjois.
Το μέλλον; Ας απολαύσω καλύτερα το σήμερα και το μέλλον θα’ρθει όπως ορίζεται από τη δημιουργική διαδικασία, αισιόδοξα και ελεύθερα.