Η Αλίνα ξεκίνησε πιάνο στα 5, το παράτησε μετά από πέντε επίπονα χρόνια. Μπαλέτο στα 7, δεν το παράτησε ποτέ -σχεδόν-. Κλασσικό τραγούδι – «κάποτε θα δώσω για το δίπλωμα σας το υπόσχομαι». Σπούδασε Υποκριτική στο Κέντρο Αρχαίου Δράματος. Στο Guilford School of Acting έκανε το μεταπτυχιακό της στην Υποκριτική με ειδίκευση στο Μουσικό Θέατρο.
Η Ράνια Νταλαχάνη – Βαλέρη είναι ηθοποιός, σκηνοθέτιδα, μουσικός (mezzo soprano), καλλιτεχνική διευθύντρια του Αεικίνητου Θέατρου Ευρίπου και της σχολής θεατρικής Αγωγής της ΔΗΚΕΧ. Έχει σπουδάσει θέατρο στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή Αθηνών, καθώς και κλασικό τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών.
Γνωρίσαμε τον Παναγιώτη στο πλευρό του Γιάννη Κατσάνου, όταν για τις αβάγκες τις παράστασης για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Γ. Ρίτσου εκτελούσε χρέη σκηνοθέτη. Το εντυπωσιακότερο το μάθαμε λίγο αργότερα. Το παιδί αυτό είχε γυρίσει ήδη μια ταινία, ενώ ετοιμάζει κιόλας την επόμενη.
Ο πρόωρα χαμένος, μεγάλος Ρώσος σκηνοθέτης, που το έργο του σημάδεψε τον παγκόσμιο κινηματογράφο, σε μια σπαρακτική εξομολόγηση.
Ο Θόδωρος Μαραγκός ξεκίνησε την καριέρα του σαν σκιτσογράφος γελοιογράφος για διάφορα περιοδικά, ενώ συγχρόνως σπούδασε ζωγραφική. Ασχολήθηκε με όλα τα είδη κινηματογράφου και θεωρείται από τους πρωτεργάτες του animation στην Ελλάδα. Έχει βραβευθεί ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος, διευθυντής φωτογραφίας και animator.
Ο Γιάννης Κατσάνος σπούδασε φιλόλογος στην Κρήτη, πήγε για μεταπτυχιακό στη Σορβόννη, σπούδασε στη σχολή του Σταυράκου και βρέθηκε στη Ρόδο να ανεβάζει παραστάσεις με μαθητές του σχολείου. Στη Χαλκίδα ιδρύει μια Πολιτιστική Ομάδα με διακρίσεις, ξαναφεύγει για Γαλλία όπου εργάζεται για έξι χρόνια και αποφασίζει να έρθει ξανά στη Χαλκίδα.
Προετοιμάζοντας τα παιδιά για μια θεατρική παράσταση τους δίνουμε χαρά. Γιατί το παιδί, πόσο μάλλον ένα παιδί που αντιμετωπίζει πρόσθετες δυσκολίες, όταν ξέρεις πώς να του συμπεριφερθείς, καταλαβαίνει την ωραία αισθητική και χαίρεται να εκφράζεται μέσα απ’ αυτήν.
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης είναι αυτό που εξ’ ορισμού ονομάζουμε «καλλιτέχνης», αφού πέρα από το αναμφισβήτητο ταλέντο του στην υποκριτική, γράφει ποιήματα, θεατρικά και μη κείμενα, σκηνοθετεί και έχει επιμεληθεί μουσικά πολλά έργα.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ μας εκμυστηρεύεται τις ευαισθησίες του αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει σήμερα ένας σκηνοθέτης, μας μιλάει για την τέχνη του ντοκιμαντέρ και μας προσκαλεί στο νέο θεσμό της πόλης…
