Έφερα στο νου μου την εικόνα της, μαζί με την ούμα και το άλλο φιλικό τους ζευγάρι. Βρετανοί στα εξήντα τους, ολόγυμνοι και ιδρωμένοι να μπαίνουν στο νερό αποζητώντας τη δροσιά της θάλασσας. Προσωπικά, δε χάφτω την όλη ιστορία του αδάμ και της Εύας, έτσι, δεν μπορώ με τίποτα να μαντέψω υπό ποιες συνθήκες προέκυψε εκείνη η πρώτη φορά που κάποιος αναφώνησε «Έι, αυτά εδώ είναι ντροπής πράματα, ας τα σκεπάσουμε για να μην φαίνονται!».
Παρόλα τα πενιχρά μέσα λοιπόν, την έλλειψη χορηγών, τη βραδυπορία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και τη φυσική ροπή του κοινού προς εύπεπτες υστερικές σεξοκομεντί, υπάρχει εκεί έξω ένα σινεμά που…
Η Μερόπη Παπαδοπούλου ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και κατάφερε να γράφει γι αυτά που της άρεσαν περισσότερο: τα ταξίδια και το κρασί! Εμπνεύστρια και διευθύντρια στο μόνο περιοδικό που ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με το κρασί, τον οινοχόο, εκπαιδεύει ένα ανυποψίαστο και δύσκολο καταναλωτικό κοινό και ενημερώνει τους λάτρεις του κρασιού για ό,τι το αφορά.
Αναστατώνομαι καθε φορά που βλέπω μια ωραία ιδέα και μια καλή γραφιστική εκτέλεση. Τώρα με αναστάτωσαν το ουκρανικό γραφείο Twiga και το Tough Slate Design με τη νέα καμπάνια “The power of words”.
Το αγαπημένο μου στιλ παπουτσιών Mary Jane ξεκίνησε από ένα κόμικ. Το όνομα της θρυλικής γόβας ανήκει στην αδερφή του Buster Brown, ήρωες του Richard Outcault που δημοσιεύθηκε το 1902.
Συμπλήρωσε τη φράση: Ό,τι του φανεί, του…
Είχε να πλησιάσει σε πόλη τουλάχιστον δύο χρόνια. Όχι μόνο στη γενέτειρά του, σε οποιαδήποτε πόλη. Σε οτιδήποτε τεχνητό του στερούσε την περιπλάνηση στο βλέμμα, του έθετε φραγμό στην ανάσα και τον απέτρεπε να αφουγκραστεί παρθένους ήχους.
Αποκαλώ τον Ντίνο Κέλλη, Στήβεν Κινγκ της Ελλάδας. Είναι πολύ μετριόφρων για να αποδεχτεί τέτοιο μεγάλο κομπλιμέντο, αλλά προσωπικά δε νομίζω ότι υπερβάλλω. Δεν ξέρω κανέναν άλλο συγγραφέα σε αυτή τη χώρα που γράφει τρόμο σαν τον Ντίνο. Ή που γράφει το είδος του τρόμου σαν αυτόν του Ντίνου.
Νεαροί ρεπόρτερς, υπεύθυνοι συντάκτες, μία δεμένη ομάδα που εργάζεται παρέα με τους καθηγητές της. Τα παιδιά θέλουν να δημιουργούν και όταν τους δίνεται η ευκαιρία το κάνουν με τον καλύτερο τρόπο. Δηλώνουν λάτρεις του εντύπου και αποφεύγουν την οικονομική λύση μιας ηλεκτρονικής έκδοσης.
Όταν ξεκίνησε η Επανάσταση του 1821, εγώ ήμανε καθηγητής στο λύκειο Κανήθου. Οι κατακτητές, οι γερμανοί, είχαν κάνει κατοχή πρώτα στα σχολεία. Είχανε αγγαρέψει και κάτι μυστήριους τύπους επoνομαζόμενους «σχολικούς συμβούλους», οι οποίοι ερχόντουσταν με τα ετοιματζίδικα τα πάουερ πόιντ και μας ζαλίζανε τα αυτιά περί αξιολογήσεων και ποσοστώσεων και τράπεζών θεμάτων και ξέρω ‘γώ τι άλλο.
