ήπιαμε δυο, ήπιαμε τρεις, ήπιαμε χίλιες δεκατρείς

Το καλοκαίρι και η ζέστη έφτασαν και η μπύρα είναι εδώ για να μας δροσίσει. Όμως τι ακριβώς είναι η μπύρα; Το ποτό το τόσο δημοφιλές και κοσμοπολίτικο, το ποτό που είναι τόσο κοινό αλλά που το γνωρίζουμε τόσο λίγο. Ενώ όλοι σχεδόν γνωρίζουμε πως παρασκευάζεται λίγο πολύ το κρασί, δεν συμβαίνει το ίδιο με την μπύρα.

 More beer!Η ζυθοποιία

Η παρασκευή της μπύρας είναι αρκετά πολύπλοκη διαδικασία. Υπάρχουν τέσσερα βασικά στάδια στην σύγχρονη ζυθοποιία: η βυνοποίηση, ο βρασμός, η ζύμωση και η εμφιάλωση. Οι διάφορες παραλλαγές στη συνταγή και στην τεχνική (θερμοκρασία, χρόνος, ποσοστό των σπόρων…) επιτρέπουν να παράγονται παρά πολλές διαφορετικές μπύρες με βάση τα ίδια συστατικά που είναι, το νερό, το σιτάρι, ο λυκίσκος και οι ζύμες.

Βυνοποίηση

Μπορούμε να θεωρήσουμε την μπύρα σαν ένα χυμό κριθαριού ζυμωμένο. Άρα, το πρώτο στάδιο της παράγωγης είναι να παρασκευάσουμε αυτό το χυμό η μούστο. Αυτό δεν είναι τόσο απλό γιατί το κριθάρι από τη μια δεν μπορεί να συνθλίψει κατευθείαν και από την άλλη δεν περιέχει ζυμούμενα σάκχαρα αλλά άμυλο. Για να γίνει αυτό, μουλιάζουμε το κριθάρι λίγες ήμερες σε ζεστό νερό να βλαστήσει. Μετά το ξηραίνουμε και το φρύουμε (καβούρντισμα). Η τελική θερμοκρασία κατά την φρύξη προσδιορίζει το χρώμα της βύνης και από εκεί το χρώμα της παραγόμενης μπύρας. Απομακρύνουμε τα ανεπιθύμητα συστατικά (κυρίως τα ριζίδια) και το αφήνουμε να κάτσει για τουλάχιστον 2 εβδομάδες. Σε αυτό το στάδιο το κριθάρι έγινε βύνη, το γνωστό malt στα αγγλικά. Στην συνεχεία αλέθουμε τη βύνη και την αναμειγνύουμε με νερό για να γίνει εκχύλιση. Ανεβάζουμε σταδιακά την θερμοκρασία μέχρι τους 75-78 °C να μετατραπεί το αμύλο σε ζυμούμενα σάκχαρα (σακχαροποίηση). Το τελευταίο στάδιο περιλαμβάνει διαχωρισμό των μη διαλυτών συστατικών του μείγματος για να προκύψει το επιθυμητό ζυθογλεύκος, ο μούστος της μπύρας.

Βρασμός

Προσθέτουμε τον λυκίσκο στο ζυθογλεύκος και το βράζουμε για μερικές ώρες για να εκχυλίσουμε τα αρωματικά και συντηρητικά συστατικά του. Με το βρασμό, αποστειρώνεται το ζυθογλεύκος, απαραίτητη διαδικασία για να ξεκινήσουμε την ζύμωση.

Ζύμωση

Μετά το βράσιμο, ψύχουμε το ζυθόγλευκος και με την προσθήκη επιλεγμένης μαγιάς, ξεκινά η ζύμωση που θα μετατρέψει τα σάκχαρα σε αλκοόλη και διοξείδιο του άνθρακα. Ανάλογα με την «ποικιλία» της ζύμης και την θερμοκρασία κατά την ζύμωση μπορούμε να παράγουμε δύο τύπους μπύρας.

Διαδικασία ζυθοποίησηςΑφροζύμωτη μπύρα (κατηγορία Ale)
Η ζύμωση διαρκεί 3 με 8 ήμερες στους 18°C με 25°C. Η μαγιά ανέρχεται στην επιφάνεια του μούστου κατά τη ζύμωση (αφροζύμη). Είναι η πιο παλιά μέθοδος παρασκευής μπύρας και ήταν η μέθοδος που χρησιμοποιούνταν πριν την ανακάλυψη της ψύξης. Είναι η πιο σημαντική κατηγορία μπύρας με πολλούς διαφορετικούς τύπους. Είναι συνήθως μπύρες πιο δυνατές σε αλκοόλ και πίνονταί σε θερμοκρασία 6 °C με 12 °C.
(Ale, Stout, Porter, Koelsch, Altbier, Trappiste)

Βυθοζύμωτη μπύρα (κατηγορία Lager)
Η ζύμωση διαρκεί 7 με 10 ημέρες στους 10°C με 15°C. Η μαγιά κάθεται στο βυθό της δεξαμενής (βυθοζύμη).Τη συναντούμε στη Βαυαρία από το 15° αιώνα που παράγεται μόνο κατά το χειμώνα. Ο τρόπος αυτός ζυθοποιίας εξαπλώθηκε το 19° αιώνα σε ολόκληρο τον κόσμο με την ανακάλυψή της ψύξης και μπορεί πλέον να παρασκευάζεται όλο το χρόνο. Είναι ο πιο διαδεδομένος τύπος μπύρας με την μεγαλύτερη κατανάλωση παγκοσμίως. Είναι συνήθως ξανθές και συχνά λιγότερο φρουτώδης και αλκοολούχες από τις ale. Καταναλώνονται φρέσκες σε θερμοκρασία 4ο C με 7ο C.
(Pilsner, Wiener, Muenchner, Bock, Maerzen).

Ωρίμανση και εμφιάλωση

Μετά την ζύμωση, η νέα μπύρα ωριμάζει για ένα μικρό διάστημα σε δεξαμενές. Πριν να εμφιαλωθεί, θα φιλτραριστεί η όχι (π.χ. Weissbier). Ανάλογα με το είδος, μερικές μπύρες μπορούν να παλαιώσουν σε μπουκάλι μέχρι και 5 χρόνια (π.χ. Trappiste)

Γευσιγνωσία

Σε κάθε μπύρα το ποτήρι της! Δεν είναι τυχαίο ότι οι ζυθοποιίες δημιούργησαν ποτήρια σχεδόν για την κάθε μπύρα τους. Για την ακρίβεια ένα ποτήρι δεν παίζει μόνο ρόλο αισθητικό, αλλά πρέπει να έχει το κατάλληλο μέγεθος και διαστάσεις για να χωρέσει την μπύρα και τον αφρό ώστε να μπορέσει να βγάλει το max των ποιοτικών της χαρακτηριστικών.
Αφού διαλέξουμε το σωστό ποτήρι, το ξεπλένουμε με κρύο νερό. Τα υπολείμματα βρωμιάς και τα λίπη εμποδίζουν το σχηματισμό του σωστού αφρού, έτσι το ποτήρι θα πρέπει να είναι απόλυτα καθαρό. Σερβίρουμε την μπύρα προσεκτικά και απομακρύνουμε σταδιακά το μπουκάλι από το ποτήρι ώστε να δημιουργηθεί ένας ωραίος αφρός. Ο αφρός (συνήθως 2 με 3 cm) μας βοηθά να απολαύσουμε τα αρώματα και προστατεύει τη γεύση της μπύρας από την οξείδωση λόγω του αέρα.

Χαρακτηριστικά που βρίσκουμε στην μπύρα

Φρουτώδη: η μπύρα είναι πολύ πλούσια σε αρώματα φρούτων, όπως μήλο και αχλάδι, εσπεριδοειδή και μπανάνα, διακρίνουμε μερικές φορές αρώματα κασίς, φραμπουάζ, πεπόνι και φράουλας.
Αρώματα λουλουδιών: ο κήπος βρεγμένος από τη δροσιά, τα αρώματα λουλουδιών της μπύρας θυμίζουν τα λουλούδια της άνοιξης. Συχνά διακρίνουμε το άρωμα τριαντάφυλλου ή ακακίας.
Δημητριακών: το άρωμα της βύνης και δημητριακών βρίσκεται πολύ συχνά στην μπύρα.
Λυκίσκος: οι πικρές ρητίνες των αιθέριων ελαίων που περιέχονται στο λυκίσκο είναι ιδιαίτερα αρωματικές. Η αίσθηση αυτή υπάρχει σχεδόν σε όλες τις μπύρες και κυμαίνεται από μια έντονη πικράδα έως μια πολύ απαλή πικράδα που θυμίζει κομμένο χορτάρι.

Μοιραστείτε:  

Tags: