Περιοδικό Αν

Το σουτιέν του Αη Βασίλη

Συντάκτης Στην κατηγορία αναγνωστηρίο

Προπαραμονή Χριστουγέννων. Ένα ζευγάρι μικρά ποδαράκια τρέχουν άρρυθμα ξοπίσω από μια αλαφιασμένη φιγούρα με ένα μακρύ πράσινο κασκόλ που σε κάθε βήμα τινάζεται νευρικά από πόδι σε πόδι. Η φιγούρα κοντοστέκεται, κοιτάει ψηλά, από το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο, μισοκλείνοντας πότε πότε τα μάτια. Μυωπικό κουσούρι. “Πώς μου το είπαν μωρέ; Το κεντρί; Όχι, κάπως αλλιώς. Θυμήσου και εσύ! Κοίτα που κόλλησα τώρα. Α, για έλα από εδώ, κάτι φώτα βλέπω. Επιτέλους! “Το μελίσσι”. Κοντά έπεσα”.

Διαβαστε περισσοτερα

Αγία Παρασκευή: Συναξάρι και παζάρι

Στην κατηγορία αναγνωστηρίο

Όταν ήμουν μικρή ακούγωντας τη φράση “ζευγαράκι της Αγίας Παρασκευής” ο νους μου πήγαινε αυτομάτως στη θεία Βιβή και στο θείο Λουκά. Ήταν η μεγαλύτερη ιστορία αγάπης που υπήρξε μέχρι τότε στην οικογένεια, τόσο μεγάλη και κινηματογραφική που θα μπορούσε να γίνει και ταινία (έτσι έλεγε πάντα η θεία Βιβή).

Διαβαστε περισσοτερα

Στο διάδρομο, όλα ευθεία.

Συντάκτης Στην κατηγορία αναγνωστηρίο

Ένα θρανίο που θα μπορούσε κάλλιστα να βρίσκεται σε σύνδεσμο φιλάθλων του Ολυμπιακού: “Θρύλος” παντού. Και σκόρπια δυο τρία πέη. Και μια καρέκλα που παλαντζάρει. Τοποθετημένα στο κέντρο, εκεί που διασταυρώνονται οι διάδρομοι. Εκεί που καταφθάνουν οι ήχοι από απροσδιόριστα σημεία.

Διαβαστε περισσοτερα

Ο τρόμος κρύβεται κάτω από το κρεβάτι

Συντάκτης Στην κατηγορία αναγνωστηρίο

Ο Γιώργος Γιώτσας είναι μια σύγχρονη φωνή στη λογοτεχνία του φανταστικού αφού τα διηγήματα του έχουν διακριθεί σε πολλούς πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς όπως & σε διεθνής (Writers Digest USA) και έχουν δημοσιευθεί σε συλλογές νέων λογοτεχνών. Έχει στο ενεργητικό του 3 προσωπικά βιβλία («Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά»~ Momentum / 2012, «Εκ Νεκρών» ~Λυκόφως / 2015 και «Κάτω από το Κρεβάτι» ~ Λυκόφως /2017) τα οποία έχουν όλα συλλέξει βραβεία και διακρίσεις. Γράφει με συνέπεια, και όπως θα έλεγε και ο ίδιος «Τίμια».

Διαβαστε περισσοτερα

Το πιο άχνη(στό) δέντρο

Συντάκτης Στην κατηγορία αναγνωστηρίο

Σε μια πολυάριθμη πολιτεία, όπου οι άνθρωποι ζούσαν σε πελώρια τσιμεντένια σπίτια βρέθηκαν δύο ηλιόλουστοι άνθρωποι. Ο Παύλος και η Μαμά του.

Διαβαστε περισσοτερα

Αναμνήσεις

Συντάκτης Στην κατηγορία αναγνωστηρίο

Περνάει ο καιρός και πολλά πράγματα χάνονται από το μυαλό. Άλλα, ωστόσο, δε μπορούν να χαθούν. Ή δε θέλουμε να χαθούν, και έτσι, σχεδόν κάθε βράδυ πριν μας πάρει ο ύπνος τα σκαλίζουμε και αναλύουμε την επίγευση που μας άφησαν.

Διαβαστε περισσοτερα

Ποποί στον αφρό

Συντάκτης Στην κατηγορία αναγνωστηρίο

Έφερα στο νου μου την εικόνα της, μαζί με την ούμα και το άλλο φιλικό τους ζευγάρι. Βρετανοί στα εξήντα τους, ολόγυμνοι και ιδρωμένοι να μπαίνουν στο νερό αποζητώντας τη δροσιά της θάλασσας. Προσωπικά, δε χάφτω την όλη ιστορία του αδάμ και της Εύας, έτσι, δεν μπορώ με τίποτα να μαντέψω υπό ποιες συνθήκες προέκυψε εκείνη η πρώτη φορά που κάποιος αναφώνησε «Έι, αυτά εδώ είναι ντροπής πράματα, ας τα σκεπάσουμε για να μην φαίνονται!».

Διαβαστε περισσοτερα

| ΦΑΠΑ |

Συντάκτης Στην κατηγορία αναγνωστηρίο

Οι |Φάπες| είναι μια κίνηση αφύπνισης, συνοδευόμενη από αγνές προθέσεις και ειλικρινή αγάπη, προς πάσα κατεύθυνση. Κάποιες θα τις βρεις υποφερτές και ήπιες. Κάποιες άλλες θα σε ενοχλήσουν και θα σε τσούξει ο σβέρκος σου. Είναι για το καλό σου, συνεπώς, λίγο με νοιάζει!

Διαβαστε περισσοτερα

Τα Χριστούγεννα της στριμμένης υψιφώνου, Πέτρας και του αλαφροΐσκιωτου κοντραμπασίστα, Γεράσιμου

Συντάκτης Στην κατηγορία αναγνωστηρίο

Μια φορά κι έναν καιρό, ο εμπορικός σύλλογος αποφάσισε να φέρει στη Χαλκίδα μια διεθνούς φήμης πολυμελή ορχήστρα για να τονωθεί κάπως η κίνηση τις μέρες των Χριστουγέννων. Οι μουσικοί τοποθέτησαν τα κλαπατσίμπαλά τους στον πεζόδρομο της Αβάντων, ανάμεσα στη Βόνταφον και τον Άγιο Νικόλαο. Αν πέρναγες, μπορούσες να δεις μεταξύ τους το Λου Ριντ, τον Τζιμ Μόρισον, το Σιντ Βίσιους και άλλους διάφορους.

Διαβαστε περισσοτερα

Ο Σεφ είδε Γκλου-γκλου στο Χριστουγεννιάτικο Μενού

Συντάκτης Στην κατηγορία αναγνωστηρίο

Μια φορά κι έναν καιρό, ένα Χριστουγεννιάτικο παραμύθι τελείωσε ευτυχισμένα, μ’ έναν σεφ να χαρίζει τη ζωή σε μια γαλοπούλα, σερβίροντας στη θέση της, ως κύριο πιάτο, καραμελωμένα ραπανάκια. Ήταν το επίσημο δείπνο του Δημαρχείου και έκανε τέτοια εντύπωση, που όλοι γλείφανε τα δάχτυλά τους για καιρό.

Διαβαστε περισσοτερα

Μπορούμε να βάλουμε και εδω κείμενο,
απλα επεξεργαζόμαστε το περιεχόμενο.