Mέχρι να μάθουμε ποιοί θα είναι οι αγγελιοφόροι των κακών μαντάτων από την Ε.Ε., θα τζογάρω τα ψιλά που μου αφήσανε σε μια καλή εμφάνιση του Σάκη στον Ευρωπαϊκό διαγωνισμό θεάματος (Eurovision = Ευρωθέαμα). Το φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης δε θα πραγματοποιηθεί φέτος όπως μας ανακοίνωσε η Δόμνα στο live που είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε. Φήμες θέλανε τη miss Υφήλιο και το γιο του Πάρταολα παρουσιαστές αλλά δεν είχαμε για τα μηδενικά και έτσι το ακυρώσαμε. Ή το κάνεις τέ-λει-ο ή δεν το κάνεις. Έτσι λοιπόν δεν το κάνουμε. Γενικότερα. Περιμένουμε τους βάρβαρους και όταν έρχονται, βρίζουμε. Όταν πάλι δεν έρχονται γκρινιάζουμε. Κόντρα σε αυτή τη γκρίνια κάποιοι άνθρωποι δίνουν το δικό τους αγώνα για «κάτι που μένει». Έχω τη χαρά σε αυτό το τεύχος να σας ανακοινώσω τη σαρωτική παρουσία του Πέτρου Χριστούλια στα ΕΒΓΕ (Ελληνικά Βραβεία Γραφιστικής και Εικονογράφησης), τη διάκριση της Ζωής Λιβανιου με το ποίημα της «Σ’ αγαπώ» και να σας παρουσιάσω το έργο ενός εξαιρετικού, νέου αρχιτέκτονα ο οποίος κέρδισε ήδη την πρώτη του διάκριση και ταξιδεύει πια για το Columbia. Φυσικά δεν θα παραλείψω το φιλόλογο Γιάννη Κατσάνο που «διδάσκει» μνήμη και ήθος.