Καθημερινός πυρετός… Ιδρώτας σε μέτωπα, στήθη και μασχάλες. Το μεγάλο ελληνικό καλοκαίρι για άλλους είναι συνωστισμός σε μετρό και τρόλεϊ (άντε και σε καμία παραλία τις Κυριακές) και για άλλους φρέντο στη σκιά μίας ομπρέλας από φύλλα φοίνικα, λάπτοπ σε τραπεζάκια καφενείου, μοχίτο με την πλάτη ακουμπισμένη σε κάποιο ασβεστωμένο τοίχο. Η θερμοκρασία είναι ίδια για όλους, δε διαμαρτύρονται όμως όλοι το ίδιο. Μάλλον έχει να κάνει περισσότερο με το σφίξιμο που νιώθει κανείς, από τη γραβάτα, τους τοίχους, τη σχέση, τον κακό πελάτη, την άπληστη τράπεζα και λιγότερο από το νούμερο που λέει η κλίμακα του Κελσίου. Το καλοκαίρι θέλει διακοπές και διακοπές δεν είναι μόνο οι 3 μέρες στο νησί, το 5ήμερο στο εξοχικό του φίλου, οι 10 μέρες all inclusive. Διακοπές είναι το κλειστό τηλέφωνο, το ελεύθερο κάμπινγκ χωρίς ημερομηνία επιστροφής, το να ξυπνάς αργούτσικα και να αρχίζεις τη μέρα σου με ένα περιποιημένο πρωινό. Οι διακοπές -και ετυμολογικά να το πάρεις- είναι αποχή από τα καθημερινά όλου του χρόνου. Είναι το κόμμα στη μεγάλη πρόταση της ζωής, αν δε το βάλεις σου κόβεται η ανάσα πριν την τελειώσεις. Η καθημερινότητα σου, όσο καλή κι αν είναι -λέμε τώρα-, θέλει μία ανατροπή για να αποφύγει το σκόπελο με το ταμπελάκι «ρουτίνα». Ο χώρος στον οποίο κινείσαι καθημερινά μπορεί εύκολα να γίνει το πλαστικό ποτηράκι με το οποίο πιάναμε μικροί τις γαρίδες και τα ψαράκια στη θάλασσα και να διαπιστώσεις ξαφνικά ότι είσαι ένα βήμα από την ασφυξία. Πρόσφατα άκουσα για πρώτη φορά έναν όρο, γνωστό από το 1918, το cabin fever. Περιγράφει μια κλειστοφοβική αντίδραση που λαμβάνει χώρα όταν ένα άτομο ή μια ομάδα απομονώνεται ή / και δεν κάνει το οτιδήποτε δημιουργικό για μια εκτεταμένη χρονική περίοδο. Τα συμπτώματα είναι ευερεθιστότητα, ανησυχία, τάση να κοιμάται συνέχεια και δυσπιστία για το οτιδήποτε. Εύκολα θα μπορούσα να βάλω τη ρόμπα του γιατρού και να μας κάνω τη διάγνωση, να κόψω μια συνταγή – θεραπεία που να λέει «φτου ξελεφτερία για όλους» αλλά δε θα με παίρνατε στα σοβαρά αφού δεν μπορώ να την εφαρμόσω ούτε εγώ. Σαν το γιατρό που σου λέει να κόψεις το κάπνισμα και σβήνει το τσιγάρο του στο τασάκι που είναι τίγκα στις γόπες. Κλείνοντας θα σας ενημερώσω ότι σύμφωνα με την ίδια πηγή, σαν θεραπεία για κάποιον που έχει τα συμπτώματα του cabin fever προτείνεται κάτι τόσο απλό όσο το να βγει έξω και να αλληλεπιδράσει με τη φύση.
Μπλουμ.
Everybody’s got the fever
That is somethin’ you all know
Fever isn’t such a new thing
Fever started long ago