editoriαν #45

passportsΉρθε ο καιρός να πάρουμε καινούριο ημερολόγιο. Αν είναι τοίχου, θα έχει νέες εικόνες. Αν πάλι είναι τσέπης, θα είναι ίδιο με το παλιό, λίγο ανακατεμένα οι λέξεις και οι αριθμοί αλλά τι σημασία έχει αν πέρσι γιόρταζες Τρίτη και φέτος Τετάρτη; Προσπάθεια μόνο να τιθασέψουμε το χρόνο. Του δίνουμε ονόματα Τρίτη, Παρασκευή, Μάιος, 1972 και νομίζουμε ότι τον έχουμε. Στην πραγματικότητα παραμένουμε αιώνιοι (;) παρατηρητές του, δεν καταλαβαίνουμε πως πέρασαν τόσα χρόνια, για πότε τελείωσε το μάθημα ή πόσο βασανιστικά περνάει στην σκοπιά το 2-4. Αντιφατικά σοφά λόγια «μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα»,ή  «σπεύδε βραδέως» φανερώνουν  το μπάχαλο που επικρατεί ακόμα και στη φιλοσοφική αντιμετώπιση του χρόνου. Και όμως. Οι περισσότεροι έχουμε αισθανθεί το χρόνο να σταματάει, έχουμε νιώσει «γεμάτες» μέρες, έχουμε πει ότι θα θέλαμε να συνεχιστεί αυτό που κάνουμε για «μία ζωή». Το ρολόι που μετρά στα αλήθεια το χρόνο βρίσκεται μέσα στο κεφάλι μας και τα γρανάζια φτάνουν μέχρι το στήθος μας. Όπως λέει και ο Καζαντζάκης, «Στο ένα μελίγγι μου ανατέλνει ο ήλιος, στο άλλο βασιλεύει ο ήλιος». Η ευχή μου λοιπόν για τη νέα χρονιά είναι μία για όλους και είναι απλή, ανέξοδη και πρωτότυπη (τι θράσος;!). Εύχομαι η νέα χρονιά να μη χρειαστεί ρολόγια, να περάσετε το χρόνο όπως αγαπάτε, όπως νιώθετε ότι θέλετε, να πιάσετε την κάθε μέρα από τις 00:01 και τις 23:59 (εδώ καλό είναι να έχετε κάποιον -α να σας βοηθήσει) και να τις ξεχειλώσετε όλες μία-μία, να γίνουν από σοσόνια, κάλτσες μέχρι το μπούτι. Να γράψετε του χρόνου τέτοιες μέρες ότι, αυτό που οι άλλοι λέγανε 2017, για εσάς, ήταν μία «γεμάτη» χρονιά. Α, μισό. Σας έδωσα το δώρο, να σας δώσω και τις οδηγίες: αγκαλιές, ταξίδια (με το νου, τη μουσική, τα αεροπλάνα και τα βαπόρια), γνωριμίες, νέες εμπειρίες. Αυτά χρειάζεστε για να κάνετε το χρόνο φιλαράκι. Αλλιώς γίνεται μαύρη τρύπα και σε ρουφάει και πάει…

Μοιραστείτε: