editoriαν #38

Συμπλήρωσε τη φράση: Ό,τι του φανεί, του…

Με υπερηφάνεια ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας πριν από λίγες μέρες, το νέο λογότυπο που θα συνοδεύει τα ελληνικά προϊόντα. Σε μία χώρα που γέννησε τη δημοκρατία και στη συνέχεια την έδωσε σε νταντάδες να τη μεγαλώσουν και έχει ξεχάσει πια πως είναι, η επιλογή του συγκεκριμένου λογοτύπου έγινε με τη διαδικασία της διαδικτυακής ψηφοφορίας. 14.426 χρήστες ψήφισαν μέσα σε ένα διάστημα 15 ημερών (κατά το οποίο μάλιστα υπήρξε και ολιγοήμερη διακοπή λόγω νοθείας), το αγαπημένο τους λογότυπο επιλέγοντας από 3 προτάσεις που είχαν υποβληθεί. Καρδούλα, καραβάκι ή κίονας ήταν το ερώτημα, νίκησε με 7.228 ψήφους η καρδιά και οι περισσότεροι γραφίστες μείναμε κάγκελο. Αλλά ποιος μας ρώτησε;
Συνηθίσαμε με τα χρόνια κριτικές επιτροπές από άσχετους, παράθυρα όπου ο κάθε περαστικός υπερασπίζεται την άποψή του σα δόγμα και όλοι μας είμαστε σε θέση να κρίνουμε πολιτικούς, προπονητές και -γιατί όχι- γραφίστες. Πολλές φορές έχω αρνηθεί να μπω στη διαδικασία συμμετοχής σε άτυπους διαγωνισμούς όπου ο καθένας μπορεί να συμμετάσχει και όπου το ρόλο κριτικής επιτροπής θα παίξουν άνθρωποι άσχετοι με το αντικείμενο. Μπορεί να σας φανεί παράξενο αλλά η γραφιστική δεν είναι «ζωγραφική με κομπιούτερ». Σαν γραφίστας έκανα 4 χρόνια μαζί με την πρακτική, ιστορία της τέχνης, σημειωτική, σημειολογία, αισθητική, σύνθεση, σχεδιασμό γραμμάτων, διακοσμητικές εφαρμογές και ένα κάρο ακόμα μαθήματα για να μάθω να επικοινωνώ το «προϊόν» με τον «πελάτη», να περνάω μηνύματα και έννοιες όπως η σοβαρότητα, η ποιότητα, το γρήγορο ή το γερό, χρησιμοποιώντας γράμματα, χρώματα, σημεία. Ο γραφίστας δεν έχει αποστολή να κάνει κάτι όμορφο αλλά κάτι λειτουργικό. Σε έναν ανάλογο διαγωνισμό που έπεσε στην αντίληψή μου πριν από λίγες μέρες, διάφοροι διόρθωναν τον γραφίστα του οποίου το λογότυπο επιλέχτηκε, λέγοντας μάλιστα «μπορεί να μην είμαι γραφίστας αλλά αν αυτό γινόταν έτσι..» κλπ. Δυστυχώς η παιδεία μας δεν μας επιτρέπει να σεβόμαστε τον κάθε σοβαρό επαγγελματία όπως του πρέπει. Συχνά παρασυρόμενοι από ημιμάθεια θεωρούμε τους εαυτούς μας «σπουδαγμένους του πεζοδρομίου», αποφασίζουμε για πράγματα που δε θα έπρεπε αγνοώντας βασικές αξίες της δημοκρατίας την οποία επικαλούμαστε βιάζοντάς την. Δεν είναι δημοκρατικό να παραγκωνίζουμε τους ειδικούς για να πούμε τη γνώμη μας, είναι επικίνδυνο.

Μοιραστείτε: