Daft Punk – Random Access Memories

Daft Punk - Random Access Memories

Αρκεί ένας μικρός διαδικτυακός περίπατος για να διαπιστώσει κανείς ότι το νέο album των Daft Punk είναι τόσο hyped, που είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα καταλήξει ως ένα από τα album της χρονιάς (αν όχι «το» album της χρονιάς), αλλά και modern classic γενικότερα. Η επιστροφή των «ρομπότ» από τη Γαλλία, μαζί με μια στρατιά από ηχηρές συνεργασίες (Julian Casablancas, Pharrell Williams, Giorgio Moroder, Panda Bear, Paul Williams και άλλοι) λαμβάνει επικές διαστάσεις και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο.

Ο τίτλος του πρώτου κομματιού Give Life Back to Music θα μπορούσε να είναι και τίτλος ολόκληρου του album. Αυτό είναι το κεντρικό νόημα του δίσκου: να δώσει σάρκα και οστά στη σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική, η οποία έχει καταντήσει ένα άψυχο βιομηχανικό κατασκεύασμα, όσο κλισέ κι αν ακούγεται. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιείται μια μερική στροφή προς τα φυσικά όργανα (κυρίως ηλεκτρική κιθάρα και drum), ενώ επιστρατεύονται οι ρίζες της δεκαετίας του ‘70, εκείνης της εποχής που το funk έδινε τη θέση του στη disco και ο κόσμος διασκέδαζε μαζικά με πραγματικά όμορφες μουσικές. Η δεκαετία εκείνη ήταν καθοριστική για τους Daft Punk, οι οποίοι στα πρώτα τους βήματα μάζευαν και άκουγαν μανιωδώς βινύλια με τις μουσικές αυτές, χτίζοντας τη βάση της έμπνευσής τους για τις μετέπειτα δημιουργίες τους. Σήμερα, παραπάνω από 15 χρόνια αργότερα, οι αναφορές αυτές γίνονται πιο έντονες από ποτέ στο έργο τους.
Μια τέτοια προσωπική μουσική ιστορία αφηγείται και ο παππούς πλέον Giorgio Moroder στο τρίτο κομμάτι του δίσκου, που είναι μάλλον και το καλύτερό του. Ένα αφιέρωμα στα ξεκινήματα της καριέρας του μουσικού που επηρέασε και διαμόρφωσε όσο λίγοι την ηλεκτρονική σκηνή. Τώρα που το καλοσκέφτομαι, πρόκειται για μια πρωτοφανή ιδέα: μια ζωντανή αφήγηση πάνω σε ένα τέτοιο μουσικό background!
Πέρα όμως από αυτό το διαμάντι, ο δίσκος είναι γεμάτος με πολύ καλά κομμάτια. Τι να πρωτοαναφέρουμε; Το dance single της χρονιάς Get Lucky με τη συμμετοχή του Pharrell; Το εκπληκτικό Doin’ It Right με τη συμμετοχή του Panda Bear, που συνδυάζει με αψεγάδιαστο τρόπο το φαινομενικά αταίριαστο μουσικό του ύφος με αυτό των Daft Punk; Τα Give Life Back to Music και Lose Yourself to Dance με τις εθιστικά funky ρυθμικές κιθάρες; Ας μη συνεχίσουμε άλλο, το συμπέρασμα είναι ότι το Random Access Memories είναι από τους δίσκους που ακούγονται ολόκληροι.
Κι αν με τα παραπάνω δόθηκε η εντύπωση ότι το album αποτελεί κάποιου είδους παρελθοντολάγνα αναβίωση της disco λόγω του retro χαρακτήρα του, κάτι τέτοιο δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Οι συνεργασίες με τόσα καυτά ονόματα του σήμερα, τα σύγχρονα ηλεκτρονικά στοιχεία, η ηχητική ευελιξία και κυρίως η ασύλληπτη παραγωγή, είναι οι λόγοι που το album δεν ακούγεται ούτε κατά διάνοια παρωχημένο, αλλά ολόφρεσκο. Οι Daft Punk επαναπροσδιορίζονται μεν, αποφεύγουν όμως να μείνουν στη σκιά των επιρροών τους. Πρόκειται για ένα γόνιμο πάντρεμα του χθες και του σήμερα με σεβασμό στις funk καταβολές, ιδωμένο ταυτόχρονα μέσα από ένα απαραίτητο σύγχρονο πρίσμα.
8.5/10

Μοιραστείτε:  

Tags: